Asterix 1 kampioen!

Falco 4 – Asterix 1: 2-8

Het is gelukt! Asterix is kampioen geworden in de tweede klasse C van de afdeling Limburg en promoveert naar de eerste klasse. Ongelooflijk. In 2005 speelde het team nog in de vierde klasse. En nu, voor het gevoel luttele tijd later, deze enorme stap. Waar gaat dit eindigen zal de trouwe lezer van deze rubriek zich afvragen? Nou ja, rekentechnisch is dat vrij eenvoudig te bepalen. In 3 jaar tijd 3 klassen omhoog, dus als deze lijn zich doortrekt zal de supporter van Asterix vanaf september 2013 getrakteerd kunnen worden op eredivisie tafeltennis. Wellicht is dat een mooie gelegenheid voor de gemeente Venlo om Asterix dan ook eindelijk een eigen accommodatie te doen toekomen. De Asterix-Arena lijkt me wel een goede naam daarvoor. Natuurlijk moet die accommodatie veel toeschouwers kunnen herbergen, want de  Europacup is na 2013 natuurlijk dan ons volgende doel. Ook rekenen we op goede trainingsfaciliteiten (inclusief zwembad, sauna, fitness, massagesalon etc.) want voor de individuele spelers is Londen 2012 natuurlijk ook nog een optie. Of draaf ik nu een beetje door ……?

Aangezien de wedstrijd om 17.30 uur gepland stond en we nog even in het prachtige Valkenburg wilde rondwandelen vertrokken we al om 14.30 uur te Venlo, om na een rustige rit om 15.30 uur ons neer te kunnen vleiden op een heerlijk terras tussen honderden tourrijders van de Amstelgoldrace en met een hapje en een drankje onze wedstrijdvoorbereiding te beginnen. Daar waar uw verslaggever met een kopje koffie volstond vonden Dennis en Peter B. het nodig om behalve een broodje Tartelet ook meteen respectievelijk een Tongerlo en een Valkenburgs wit naar binnen te werken. Zogenaamd om de wedstrijdspanning tegen te gaan. Ja, ja, stelletje zuipschuiten!  

Na een gedegen en lange warming up begon dan eindelijk de wedstrijd. Dennis begon tegen Patrick Jammertzheim en had duidelijk last van zenuwen. Uitermate moeizaam en met veel geluk wist hij na een spannende vijfsetter toch het eerste punt te pakken: 0-1.
Ook Peter had het lastig tegen Bas Thijssen en moest tot het uiterste gaan: 0-2.
Formeel was het kampioenschap toen al binnen, maar toen de sympathieke spelers van Falco nadat ondergetekende de wedstrijd tegen Marco Haelmans ietwat geflatteerd met 3-0 gewonnen had, ons op 3 grote bossen bloemen onthaalden voelden we ons ook echt kampioen.

Na een korte pauze (met koffie en vlaai) gingen we verder. De goed ingespeelde dubbel van Falco (Bas/Marco) won in een vijfsetter verdiend van Peter/Maurits en Dennis was net zoals in Blerick kansloos tegen Bas: 2-3.

Inmiddels was ook vanuit Koningslust het bericht binnen gekomen dat Falco nog 3 punten nodig had om de degradatie te ontwijken. Dat betekende dus dat men nog 1 x moest winnen.Asterix wilde uiteraard haar sportieve plicht blijven vervullen en het pleit voor Falco dat men dat ook van ons verwachtte en dat er ook niet maar de kleinste toespeling op een mogelijke “deal” werd gemaakt. Nadat Maurits van Patrick, Peter van Marco en weer Maurits van Bas elke keer met 3-1 gewonnen had was de tussenstand 2-6.

De laatste 2 partijen (Marco-Dennis en Patrick-Peter) werden echte thrillers. In beide wedstrijden kwam Falco met 2-0 voor. In beide wedstrijden werden zij hartstochtelijk aangemoedigd door het publiek. Emotie, strijdlust, schitterende slagenwisselingen, onmogelijke punten, geluksballen, gemiste kansen: alles wat tafeltennis zo mooi maakt was aanwezig. Met name in de laatste wedstrijd had Patrick in de vijfde set bij 9-9 de kans om door te drukken, maar hij mistte en Peter benutte de daaropvolgende kans wel: Eindstand 2-8.

Wat nu? Niemand wist meer wat het onderlinge (set)resultaat tussen Falco en Maastricht was geweest en dat was nu bepalend. Er werd druk gespeculeerd en gerekend, maar uiteindelijk kwam de competitieleider via de telefoon met het verlossende woord:
Falco had zich met 1 set verschil t.o.v. Maastricht gehandhaafd!
Met een welgemeend proficiat aan Falco konden we aan de derde helft beginnen.

Nadat we ook nog het heuglijke nieuws vernomen hadden dat Patrick afgelopen week vader geworden is van een gezonde zoon zal de lezer begrijpen dat  we nog lang in de uiterst gezellige kantine van Falco bleven feestvieren.

Na nog een hapje in een snackbar te Nuth volgde de terugweg. Gelukkig had Dennis zijn navigatie bij zich, zodat we snel weer de snelweg naar het noorden zouden vinden om de 75 km in de geplande tijd van ongeveer 3 kwartier af te kunnen leggen. Toen het bordje Kerkrade wel erg vaak voorbij kwam keek ondergetekende (die vandaag behalve uw verslaggever ook de Bob en Chauffeur was) met een bedenkelijke blik opzij. “Nee, nee, niks aan de hand” verzekerde bijrijder Dennis. “Dat is maar een klein stukje weg, Kerkrade gaat er zo af, wij gaan gewoon naar het noorden”. Toen we zo’n 25 km later zonder een afslag gezien te hebben bij Kerkrade Duitsland binnen reden bleef de sfeer opvallend goed. Bij de volgende afslag zei Dennis dat we die volgens hemzelf en zijn navigatiesysteem toch zeker moesten nemen. Dat deden we dan ook maar. Toen we Dennis vervolgens vroegen of hij gezien had dat er Lüttich op het bord stond zei hij “Jazeker, dat is de goede kant op. Als we die afslag zojuist niet genomen hadden waren we in Luik uitgekomen!”. De lezer zal begrijpen dat we even de aandrang voelden om Dennis al rijdend uit de auto te verwijderen, maar uiteindelijk hebben we ons kunnen bedwingen en hem alleen maar vastgebonden met een met grof geweld ingebracht navigatiesysteem en een prop in de mond in de kofferbak gedeponeerd. Vervolgens lukte het uiterst eenvoudig om met behulp van de borden via Aachen naar Mönchengladbach en vervolgens naar Venlo terug te keren, waar we uiteindelijk met zo’n 250 afgelegde kilometers op de teller diep in de nacht arriveerden. Nadat we Dennis bij zijn ouders hadden afgegeven en we nog wat afspraken over de festiviteiten van de komende tijd gemaakt hadden, konden ook wij onze warme nestjes gaan opzoeken om te gaan dromen van nieuwe avonturen en natuurlijk vooral van een succesvol verblijf in de eerste klasse.

Rest ons nog onze dank uit te spreken voor alle positieve en sportieve reacties via sms, email, gastenboek en telefoon van onze familie, vrienden, supporters en collega’s uit o.a. Duitsland, Blerick, Koningslust, Valkenburg en Landgraaf.

Voorlopig was dit even het laatste wedstrijdverslag. Maar in september zijn we terug.. Met antwoord op de volgende vragen:

- Heeft Asterix 1 daadwerkelijk iets te zoeken in de eerste klasse of hebben de kenners gelijk, en vliegen we er meteen weer uit?
- Gebeurt er eindelijk weer eens iets interessants in het privé-leven van Peter Baggen?
- Blijven Jack Kox en Peter Cardinaals?
- Lukt het Dennis Schoester om twee verstandige dingen achter elkaar te zeggen?
- Eist Huub Fransen zijn plaats op in team 1?
- Komen er nog andere verrassingen?

Volg deze website en u weet alles!

Uw verslaggever,

Maurits Gommans